electrocd

Kritiek

Sven Schlijper, KindaMuzik, March 18, 2014

Hedendaagse gecomponeerde muziek? Actueel klassiek? Hoe noem je tegenwoordig wat Pierre Alexandre Tremblay doet en het label empreintes DIGITALes presenteert? Ook zonder een labeltje is wel duidelijk dat deze componist Muziek van Nu maakt; met hoofdletters inderdaad. Met La marée schrijft hij die in de vorm van gemengde muziek waarin de soloïst een complexe relatie aangaat met diens antagonist: de luidspreker, en dat leidt tot een enerverende getijdenbeweging van duw-en-trekwerk om de macht.

Tremblay wijst met zijn vijf composities voor onder andere solo piano, basklarinet en sopraan vlijmscherp op het contrast tussen de ongeduldige tijdelijkheid (en vergankelijkheid) van menselijke constructen en de gedulde voortduring (en herhaling) van de elementen. Het is onafwendbaar dat in de wisselende afstanden tussen speler en luidspreker (en microfoons) de laatstgenoemde zich bijna wraakzuchtig met de muziek gaat bemoeien. Interferentie en feedback spelen in de resonerende ruimte waarin akoestisch en kunstmatig volume op elkaar botsen de hoofdrollen.

Midden tussen sonische complexiteit en conceptuele eenvoud slaagt Tremblay erin om van La marée een suite te maken die het midden houdt tussen eeuwigheidsaspiraties en vanitas. Een stuk bovendien dat op en neer deint tussen extremen, maar als fundament de nooit stoppende golfslag kent; de polsslag van de natuur, waarin de tijd vluchtig is en alles beweegt. Het is die zekere onbepaaldheid die Tremblay’s muziek ankert in een hyperactueel en tegelijk klassiek Nu: tijdloos.

Het is die zekere onbepaaldheid die Tremblay’s muziek ankert in een hyperactueel en tegelijk klassiek Nu: tijdloos.