electrocd

Caleidoscoop

Jan Willem Broek, De Subjectivisten, March 8, 2007

Een grote held op elektro-akoustisch gebied is de Canadees Robert Normandeau. Hij houdt van experimenten met stemmen. Toch begint hij op zijn Puzzles, eveneens uit 2005 en te beluisteren in 3 formaten, met de gelijknamige track zeer ritmisch met elektronica. Deze blijken desalniettemin te bestaan uit stem en het slaan van een deur. Maar zoals Normandeau zegt, “een puzzel bestaat uit stukjes die op één manier passen terwijl geluid op veel meer manieren passend te maken is”. Dat levert een caleidoscopisch klankbeeld op. In de tweede composities Eden hoor je één van de mooiste elektro-akoestische stemcollages ooit. Hemelse en uiteenlopende zang worden hier gecombineerd en tevens aangedikt met allerlei elektronische klanken. Het is zoals de liftmuziek in het paradijs klinken zou. Normandeau beschikt ook als geen ander over de kwaliteit muziek te maken die je fysiek tot in de diepste vezel voelt. In zijn stuk Chorus wordt het aangrijpende klanklandschap met Gregoriaanse zang steeds onderbroken door of keelzang of een aan de kakofonie grenzende brij van stemflarden en elektronische noise. Van pijn tot paradijs. In StrinGDberg maakt hij weer een mozaïek van cello, draailier en uiteraard stemmen. Het is alsof het mooiste en meest trieste gevoel dat je kent minuten lang aanhoudt. Tot slot krijg je nog een soort bizar radiospel met een rijkdom aan vreemde geluiden die toch bij elkaar passen. Puzzelen of niet, ik ben eruit, dit is één van Normandeau’s meest indrukkende en wonderschoonste releases. Nee dit behoort zelfs tot één van de beste elektro-akoestische werken ooit. Adembenemend meesterwerk.