electrocd

Kritiek

Tom, L’entrepôt, April 4, 2004

Dit Italiaanse duo wordt gevormd door Maurizio Martusciello en Filippo Paolini. Deze twee heren hebben afgaande op het concept van hun plaat zeker een breder wereldbeeld dan hun president (niet echt moeilijk maar ja). Waarover de plaat gaat wordt al duidelijk met de titel, oorlog. De twaalf tracks dragen elk een markering in de tijd met de vermelding waar op dat moment de wapens werden opgenomen, bijvoorbeeld 07021964 Saigon of 02051982 Falkland. En de heren geven met hun gedreven elektroakoestische hoorspelen de gruwel van de oorlog knap weer en maken een anti-oorlogs statement met hun muziek. Alle facetten worden waargegeven, de gruwel van het moment, het verweesde van na de oorlog, het verdriet, het schrijnende van de waanzin. Muziek waar je niet echt vrolijk van wordt maar die tot nadenken stemt. Denk aan de soms intense hoorspelen van Monique Jean, maar meer toegankelijk, dichter bij de pop cultuur aanleunend. De plaat werd geproduceerd door Louis Dufort.