Bristish composer Adrian Moore continues his exploration into sound creation with this 2nd empreintes DIGITALes release. He writes that these new works are “a move forward, some new sounds, a different approach to texture and gesture and the nature of the dialogue that exists between composer and listener.”

Mathew Adkins is alweer de tweede Brit in korte tijd die mag aantreden op het Canadese label Empreintes Digitales, het walhalla voor de betere musique concrète en elektro-akoestische muziek. Hij is net als die andere Brit Pete Stollery betrokken bij BEAST (Birmingham ElectroAcoustic Sound Theatre). Hij geeft les in de elektro-akoestische muziek en is er zelf een vervent beoefenaar van. Mondes inconnus is de titel van zijn cd, die zoals wel vaker op het label in diverse formaten op één schijf aangeleverd wordt. Door dit aparte formaat kan hij makkelijk de anderhalf uur halen. Dat doet hij dan ook. Net als vele collega’s hanteert hij het principe van plots verschijnende en verdwijnende geluiden. Het is zoals ik wel eens eerder heb geschreven een ervaring die niet van deze wereld lijkt. Hiermee is de titel van de cd ook een zeer toepasselijke. Hij begeeft zich in het vaarwater van Robert Normandeau, Francis Dhomont en Gilles Gobeil, maar weet op een nog mysterieuzere wijze zijn klankenpalet op te dienen. De geluiden die hij produceert zijn echt niet te plaatsen. In zijn elekro-akoestische bubbelbad duiken ook ambient, industrial, psychedelica, fluitmuziek, elektro-noise en drum ‘n’ bass op. Daarmee onderscheidt hij zich ook duidelijk van zijn elektro-akoestische metgezellen. Hij schept met zijn desolate en steeds weer wisselende klanklandschappen een droomwereld aan geluiden. Caleidoscopische puzzelstukjes die steeds op een bevreemdende manier in elkaar passen. Tijd bestaat niet en ruimte is er in overvloed. Dit is het summum van de elektro-akoestische muziek, geschapen in een nog onbekende wereld.

C’est au sein du fameux Birmingham ElectroAcoustic Sound Theatre (BEAST) que le musicien Pete Stollery a fait ses premiers pas de compositeur acousmatique au début des années 80. C’est au sein de ce collectif d’activistes qu’il a également ébauché son approche particulièrement abstraite des agencements sonores, replaçant le souci du détail bruissant et des ambiguïtés de l’écoute au centre de son processus créatif. Telles des bribes de scénarios échevelés, ses motifs sonores malicieux s’enchevêtrent dans de nouvelles interprétations audios, offrant d’étranges dynamiques kaléidoscopiques, dépassant grâce à des variations rapides les simples identifications de leur nature initiale et juxtapositions.