Figures beinhaltet vier längere Werke des jüngeren Schaffens von Robert Normandeau, einem kanadischen Elektroakustiker, der vollkommen zurecht mit Auszeichnungen diversester Festivals von Linz über Prag und Bourges bis Stockholm hochdekoriert ist. Überwiegend liegt hier Computermusik vor, im Fall von Le renard et la rose in fünf sehr verschiedenen Sequenzen, die auf einer Radiovertonung von Exupery’s „Kleinem Prinzen“ beruhen, allerdings von Sprache und Musik des Ausgangsmaterials mit Ausnahme gelegentlicher Melodiefetzen nicht viel erkennen lassen, sondern vielmehr ein sehr gehaltvolles und collagenhaftes Spektrum von kraftvoller Leichtigkeit bis zu schlingerndem Eiern und Überdrehtheit ausloten. Sehr dicht gestaltet sich auch Venture, eine Hommage an die Musik aus Normandeaux’ Kindheit, dem Rock der 60^er. Kann man sich sicherlich als grauenhafte Angelegenheit vorstellen, jedoch bleibt in dem äusserst temporeichen und übergeschnappten Arrangement vom Ausgangsmaterial genauso wenig übrig wie von den beigemengten Fragmenten Mussorgsky’s „Bildern einer Ausstellung“. Stellenweise sehr schwergewichtige Musik von teilweise opernhafter Dynamik. Ellipse pflegt die Kunst der Auslassungen; vereinzelt auftretende Klänge von Saiteninstrumenten und Kratztönen besitzen eine Präsenz, die einen glauben lässt, dass sie noch da sind, obgleich sie längst verstummt sind. Einzig Figures de rhétorique, ein Stück für Piano und Tape ist streckenweise von einer Verquastheit und kopflastigen Natur, wie ich es für sogenannte „Neue Musik“ als charakteristisch einstufen würde, jedoch gelingt es Normandeuax es auch hier immer wieder auszubrechen und einen Bogen zu einem aufregendes Hörerlebnis von explosivem Charakter zu schlagen. 4/5

Ook prille deniger Daniel Leduc is een produkt van de toonaangevende Ouébec-school. Le voyage d’hiver/Die Winterreise’ beschouwt hij als zijn meest ambitieuze werkstuk. In 25 Impressionistische audiominiaturen begeleidt hij een gedichtencyclus van ene Wilhelm Müller, een concept dat ook muzikaal vorgelijh baar is met de theetemmuziek van de Neubauten-ploeg. zqn werk is doordrongen van een narratieve structuur: net als bv. Luc Ferrari vertelt hij verhalen met geluid. zqn bronnen, vooral natuurgeluiden en de menselijke stem, zijn gemakkelijker le traceren dan bi; Normandeau en worden zelden radicaal gemanipuleerd. De afsluitende suite Troposphère ligt wat minder zwaar op de maag: met het wolkendek als metafoor stapelt hij lagen geluid op mekaar tot een dreigend decor van donkere ambient dat niet uil de loon zou vallen op een Mille Plateauxcompilatie.

De laatste Canadees uit het rijtje Is ‘radio-artist’ Dan Lander. De twee ultra-gelimiteerde huiskamercomposities op deze cassette getuigen van een gezond gevoei voor humor, relatid zeldzaam in deze branche. Op ‘Lucas, Robert, David’speelt hi; audioscrabble mel korte woordknipsels en huis-, luin- en keukengeluiden. Zo ontwikkelt zich een imaginaire dialoog, volledig losgekoppeld van bjd en nuimte. Van een ander kaliber is de nerveuze claxoncompositie `The road belongs lo everyone’, een schijnbaar onbewerki op band geflanste registratie van een ult de hand getopen verkeersopstopping. Verplicht luistervoer voor de duizenden filefelisjisten die hun maagzweerpopulatie cultiveren tijdens de daoelijkse ellende, aan de Kennedytunnel of het Vierammenkruispunt.

Boudweg poneren dat de meest geavanceerde elektronica van het laatste decennium van Frans(talig)e origine is, zal waarschijnlijk menig trendhopper meewarig doen monkelen, ver bezijden de waarheid is het echter niet. Natuurlijk doelen wij niet op de vervelende recyclagedisco van Cassius en co, maar op de Frans/Canadese school van elektroakoestici en musique concrete-bricoleurs. Het vanuit Montréal opererende empreintes DIGITALes verdeelt samen met o.a. Ina-GRM en BVHaast de fine fleur van deze hedendaagse futuristen. Het werk van Normandeau situeert zich binnen de zogenaarnde akoesmaUsche muziek en meer bepaaid de ‘cinéma pour oreilles’ (voilà, daar hebben we de obligate soundtrackreferentie, altijd gemakkelijk voor de luie recensent). Deze grotendeels op technische criterla gebaseerde subdivisie binnen de elektroakoestiek maakt voor haar composities voomamelijk gebnulk ven dagdagelijkse geluldsbronnen, die in de studio al dan niet bewerkt worden. Zo versnijdt hij op Le renard et la rose op digitale wqze een radiobewerking van Saint-Exupéry’s Bildungsklassieker Le Petit Prince tot een hoogst abstract stuk dat nog nauwelijks raakvlakken vertoont met het origineel. In Venture echter horen we zowei vogelgefluit en stukjes pianospel als verwrongen gitaarriffs uit de progrock (Yes, ELP, help!) waar Normandeau, en ongetwijfeld veel van zijn collega’s, mee opgroeiden. Het gloednieuwe tapewerkstuk Ellipse — opgenomen in, of all places, Mons — tenslotte roept met haar metalige klankpatronen en bnuuske ritmes herinneringen aan het vroege werk van industriële knutselaars als The Hafler Trio of P16D4.

Le voyage d’hiver de Daniel Leduc mêle électroacoustique et voix parlée d’une façon impressioniste où la citation extraite des poésies de Wilhelm Müller est utilisée dans l’évocation de paysages sonores. Puisant leur inspiration dans l’art acousmatique, radiophonique et dans l’écologie sonore, les vertus métaphysiques de ce disque valent le voyage.

The last of the empreintes DIGITALes CDs to be discussed this issue is Daniel Leduc’s expansive and truly beautiful, Le voyage d’hiver. Unlike the other releases discussed here, Leduc’s work integrates spoken text within its delicate electroacoustic fabric. The 26 part Die Winterreise, the major work presented here, is a deeply moving meditation on the passage of life, based on the poems of Wilhelm Müller. Through Leduc’s beautifully precise sonic constructions, the text comes to life. The composer’s use of environmental sounds, synthesizers, voice and extensive processing lends textural richness to his work, imbuing it with a rare organic beauty.

Internationally renown composer, Robert Normandeau’s fine new disc, Figures presents yet another very different side of electro acoustic composition. Normandeau’s release covers a lot of musical ground. The first selection, Le renard et la rose employs tribal rhythms, strange, fluttering high tones and grinding, hellish drones. Amazingly, the entire piece was constructed from samples of the human voice. Figures de rhétorique, for piano and tape is a wonderfully spirited piece that harkens back to works from the ‘50s and ‘60s, but here the tape becomes a truly active instrument. Although the initial section of Venture, the third piece contained here, sounds like Sonic Youth running in reverse, the source material for this wildly echoing introduction (and for the rest of the piece) is none other than the music of the ‘50s Surf band, The Ventures!! Ellipse the last selection is a tape piece, but reminds me of what some of Penderecki’s early orchestral work might sound like if deconstructed by the likes of Normandeau. This is another intense sound experience, crafted by a master.