(On)gehoord in December: Zo dichtbij dat de hamers tegen je voorhoofd slaan

Sven Schlijper-Karssenberg, Cultuurpers, December 17, 2016

[…]

Hamers tegen je voorhoofd

Geluidkunstenaar en componist James O’Callaghan presenteert vanuit Montréal een viertal akoesmatische werken die het midden houden tussen hedendaags-gecomponeerde muziek, concrète experimentalisme en sound art-installatie. O’Callaghan heeft een zeer verfijnd oor voor kleuring van klanken die hij aantreft in omgevingsgeluid, found sounds, ruimtelijke akoestiek, maar ook in minutieus onderzochte typische eigenschappen van timbres van akoestische instrumenten.

O’Callaghan is uiterst nauwgezet en kundig in het tonen van niet alleen deze brede variëteit aan materialen, maar evenzeer de muzikale vorm. Die vorm lijkt in eerste instantie nauwelijks tot geen coherentie te hebben en bol te staan van toevalligheden. Bij nadere beluistering echter blijkt O’Callaghan’s werk een meeslepende viering van niet alleen het veelkleurige palet, maar ook van resonanties die hem zelf verbazen. Dat laatste vindt hij alleen al door de herhaling van procedures: imitatie, versterking, verdichting, stapeling, herneming.

De componist zet de toehoorder midden in de piano, waarbij snaren die tot het uiterste gespannen worden voor ze knappen. Ze galmen tussen een subtiel gekletter van waterdruppels, terwijl de klankkast als woodblock gebruikt wordt en de hoogste noten door pure sinusgolven tot voorbij de gehoorgrens worden doorgetrokken. Alle geluiden staan tot elkaar in een organische relatie die de avontuurlijke luistergang van de componist presenteert. De cd is daar een momentopname van.

O’Callaghan vertelt een verhaal in geluid dat hij samenstelt uit een veelheid aan originele klanken. Die tocht zélf heeft minimaal even veel mogelijke ‘resultaten’. Dat geldt in live-uitvoering, maar ook voor playback in de concertzaal tot aan de stereo thuis of per hoofdtelefoon onderweg. De nodeloze herhaling is bij O’Callaghan dan ook vooral niet versteend, maar een open uitnodiging ruimten te blijven verkennen, verklanken en beluisteren. Als het moet met je oor in een vleugel, zo dichtbij de hamers dat ze tegen je voorhoofd slaan.

O’Callaghan heeft een zeer verfijnd oor voor kleuring van klanken die hij aantreft in omgevingsgeluid, found sounds, ruimtelijke akoestiek…

By continuing browsing our site, you agree to the use of cookies, which allow audience analytics.