Het akoesmatische Kaleidos van Stéphane Roy is minder toegankelijk. Roy speelt met klanken en geluiden zoals een schilder met verf en kleurnuances. Als pointilisme in de muziek bestaat dan is Kaleidos daar een perfect voorbeeld van. De spaarzame tonen verspreiden zich op het eerste gehoor achteloos in alle richtingen als kleuren in een kaleidoscoop. Toch is dit een meticuleus en perfectionistisch samengesteld klankenpalet dat zijn volle rijkdom toont in Mimetismo, waar hij in de clinch gaat met de Spaanse, akoestische gitaar van Arturo Parra, en in het betoverende en kristalheldere Crystal Music.