Partenaire de Pete Stollery au sein du Birmingham ElectroAcoustic Sound Theatre (BEAST) — il n’y est cependant entré qu’au début des années 90 — Mathew Adkins développe une musique acousmatique beaucoup plus évolutive et portée sur les harmonies que celle de son condisciple. Un principe musical porté sur l’idée de voyage, de découverte et d’exploration que sous-tend en grande partie ce Mondes inconnus autant inspirés par les possibilités téléportatives du télescope Hubble (Deepfield) que par le mouvement cinétique d’un voyage poétique en train (Melt). Dans ce contexte, certaines pièces du disque ouvrent donc des lucarnes musicales sur d’autres genres comme l’ethno / ambient (Still Time, avec le flûtiste Alejandro Escuer) ou l’electronica / drum’n’bass (Symbiont).

The more I think to labels like empreintes DIGITALes the more I think these people deserve a monument, not just for the fact they put out top notch material with beautiful packaging but also for the fact they’re not afraid to release contemporary music with a strong “experimental accent.”

For those of you who’ve never heard of Francis Dhomont, you’d better give a check to his biography since it looks like this man is one of the beginners of “musique concrète” that itself makes real the “history’s what’s happening” in the way the Ex meant it back in the days. This collection of compositions ranging from 1998 to 2004 will bring your hear into a contemporary — classic — electronic dimension. I’m writing that for those more confidential with the genre, therefore while being really different, who’s friendly with some electronic composition of people like Maderna, Berio, Stockhausen, Schaeffer, I think what we’re talking about. This “collected works” present the most introspective and abstract side of Dhomont and the title … et autres utopies (… and other utopias) is quite explicit in this sense and more than ever in a dark age like this there’s no dichotomy with “abstraction” and “introspection” it’s almost like talking about the same thing. While forging / choosing every single sound accurately the French composer didn’t forget to keep his mind fixed on the construction idea that’s why even when abstraction gets high we’re far from hearing “random noise.” I think some passages betrays an incredible taste for tension/release like in Voyage-miroir, not to speak about the title track where dissolution casts the listener in a sort of house of mirrors. It’s hard to get deep in the complexity of such a work but I suggest you to look for a way out from the synaptic labyrinth of Dhomont.

De eerste keer dat ik musique concrète of elektro-akoestische muziek beluister heb ik er niet zoveel mee. Ik heb ook niets tegen dat genre, mijn beste vrienden zijn elektro-akoestische muzikanten, maar het raakt me niet. Dat wil zeggen, totdat ik in 1997 de Frankenstein Symphony hoor van Francis Dhomont. Het kwartje valt dan met terugwerkende kracht. Het blijkt een aangrijpende en boven alles avontuurlijke geluidswereld met toevallig gevonden en bewust geluid, die te pas en te onpas opduiken en verdwijnen. Deze muziek is haast fysiek en daarom ook zo indrukwekkend. Klassieke thema’s verpakt in elektronica, samples, noise en andere geluiden. De grote, in Parijs geboren, meester is nu ondertussen bijna 81 en woont vooral in Canada. Daar heb je Empreintes Digitales, het elektro-akoestische label bij uitstek, waarop Dhomont ook de meeste van zijn werken uitbrengt. Dat is ook nu weer het geval met de cd … et autres utopies, die zoals de titel al doet vermoeden gaat over zaken die niet horen bij bepaalde locaties behalve bij de denkbeeldige. Dhomont maakt gebruik van haast driedimensionaal geluid waarmee hij het heelal lijkt weer te geven met alle zwarte gaten erbij. Ook laat hij een duivelse oceaan vol ongrijpbare geluidsgolven de revue passeren en elektro-akoestische dagdromen. Dat lijkt allemaal heel vaag, maar als je de composities beluistert krijg je deze zaken gewoonweg opgedrongen. Kabbelende klanken, acceleraties vol elektronica, dreigende ambient en drones, liefdevolle stiltes en een bevreemdende atmosfeer, wisselen elkaar in afwisselend tempo af. Van natuur tot surrealisme. Dhomont weet als geen ander te spelen met emoties en geluid, waarin hij en passent ook nog thema’s als vertrek, vlucht en ballingschap verwerkt. Schitterende nachtmerries op klaarlichte dag. Dhomont levert zijn zoveelste monumentale werk af!

De continents imaginaires en vastes espaces cosmiques, Mathew Adkins nous invite à visiter mondes parallèles et constellations inconnues. Compositeur, interprète et conférencier de musique électroacoustique, ce Britannique envisage ses créations sous la forme de puzzles et d’images sonores en perpétuelle évolution. Préparez-vous à tester votre imagination!

Thoroughly concerned with the enormity of space, the work of this composer features a marked visual line, exploring spatial vastness, evoking dimensions in the distance, as seen through a wide lens, focusing on the sheer size of the portrayed. The deep experience of spatial movement pays homage to cinema while the experience of witnessing sound sources within a three-dimensional space is blended with that of orchestras and choirs.

The processing of instrumental sources enables a true deconstruction of the materials resulting in a myriad shards spread along the acoustic space. Subsequent layers of processed or electronic sounds are added, increasing the abstract nature of the landscape portrayed if the narrative intention — wholly permeating the result — brings in a complex framework quite distanced from electroacoustic traditions. The concrete elements are similarly displayed in an original fashion, transforming them into daring linguistic aspects by bending the materials so as to fit them into the expressive forms.