Moment mal, da muss einer aus Weimar nach Montréal, um da Iyrische Inspirationen von Georg Trakl und Karl Lubomirski musikalisch zu verarbeiten? Hans Tutschku ist ein Weltreisender, was seinen Aufnahmeort erklärt. Fur Extrémités lointaines nahm er z.B. Klange aus asiatischen Großstadten auf dazu Kirchen, Tempel und Straßenmusik sowie Kindergesang auf Die Verarbertung dieser realen Elemente geschieht in einer Radikalitat, die vom Ursprung nichts übrig lasst Ahnlich ergeht es den anderen Stocken, deren Vokalität der elektronischen Bearbeitung geopfert wurde Klang und seine Vielfalt — darauf legt Hans Tutschku sein Hauptaugenmerk Text und Musik schliessen, im Sinne der Bearbeitung, einander aus und stehen dadurch auf der gleichen Stufe Das macht Moment so interessant und abwechs lungsreich.

Marc Tremblay is de naam van deze viespeuk, die op zijn cd Bruit-Graffiti, de nummer 49 op het label, een bont geluid laat horen. Toch gaat alles met een wetenschappelijke nauwkeurigReid en dat is zeer knap te noemen, want hij gebruikt onmogelijke geluiden om ritmes mee te maken. De Canadees heeh dan ook ‘gewoon’ het conservatorium doorlopen. Vele stem samples maken het geheel filmisch, documentaire achtig. Maar geluiden van klaarkomende vrouwen maken het weer humoristisch. En dat is wat Tremblay in de eerste plaats laat horen, een kruisbestuivin~ tussen uit~ekiende Speels en spannend.

De Canadees Randall Smith is ooit begonnen als pure elektroakoestisch artiest en maaLte vooral filmmuzick. Op een gegeven moment heeh hij de viool bestudeert en zijn ecrste gemengd elektroakoestische composities gemaaLt, voor viool en tape en later voor cello en tape. Daarnaast heett hij zich ock het Iranese strijkinstrument de tar eigen gemaakt voor een meer interculturele aanpak. Op zijn tweede cd Sondes, de nummer 48 op het label, maakt hij ook gebruik van die gemengde aanpak. Zes lange composities gemaakt voor: fluit, viool, klarinet, contrabas en tape; traditionele instrumenten en tape; nietmuzikale geluiden en stem; cello en tape; computergeluiden; accordeon en tape. De door elektronica gestuurde muziek loopt uiteen van hectisch en jazzy/avantgardistisch en filmisch en klassiek tot spannend en ethnisch en sereen en onaards. Knappe thriller. Dan heb je altijd weer een rebel op het label, die flarden Beatles, racewagen geluiden, boeren, scheten, kotsen, gereedschap, doortrekkende toiletten en telefoonrinkels gebruikt.

Het Canadese label empreintes DIGITALes, onderdeel van de DIFFUSION i MéDIA groep, staat al jaren synoniem voor toonaangevende muziek op musique concrète en elektroakoestische gebied. Toch zijn er de afgelopen 10 jaar pas 50 cd’s verschenen, waartij de muziek van Gilles Gobeil, Francis Dhomont en Robert Normandeau werkelijk schitterend is. Al de muziek op het label kenmerkt aîch door onverwachte eleltronische hakeringen en bevreeméende eflecten. muziekacademies doorlopen en ook elektroakoestische muziek behoorde tot zijn vakkenpakket. Zijn cd Moment, nummer 47 op het label, bevat 5 lange composities. De spockachtige nummers worden gecreëerd met verschillende bouwstenen, zoals Aziatische stadsgeluiden, kerkmuziek, poëzie, Rarden van diverse instrumenten, computergeluiden en heuze sopraanzang. Tutschku laat er ingewikkelde rekenformules, akoestische transformaties, elektronische manipulaties en polyfonische effecten op los, wat een unheimliche gevoel geeh. Soms zijn de stemmen en instrumenten hoorLaar, maar dikwijls zijn ze omgetoverd tot een fijne mist vol diffuse en nieuwe klanken. Zijn architectonische hoogstandjes, gemaaLt vanuit een vrije klassieke visie, laten zich makkelijk beluisteren en roepen vooral associaties op met Gobeil en Dhomont. Caleidoscopische, filmische schoonheid!

Derde in de reeks en het meest beklijvend is de heruitgave van Corazón Road van Kristoff K.Roll’ niet de naam van een muzikant maar van het duo Carole Rieussec en Jean-Christophe Camps. Corazón Road is een auditief dagLoek van een reis in ‘9’doorheen Mexico, Belize en Guatemala. De klankopnames krijgen een sobere, muzikale ondersteuning toegevoegd. De pakkendste hagmenten zijn de jonge rappertjes in Belize die spontaan in de microfoon van Camps en Rieussec beginnen te wauwelen en de aankomst in Guatemala, alwaar de vrolijkheid en kleurenrijkdom vrijwel onmidUellijk ter onder gaan in een klaagzang en een auditieve evocatie van de eeuwige tropische regenstormen die dat land sinds dag en eeuw teisteren.

Transformations van Hildegard Westerkamp kon ons meer boeien. Westerkamp is een Duitse die eind de jaren zeventig in Vancouver strandbe. Haar opnames schipperen altijd tussen stad en natuur A Walk Through The City documenteert op een vrij conventionele wijze een wandeling door de achterbuurten van Vancouver. Interessanter zijn’Kits Beach Soundwalk’, Cricket Voice en Beneath The Forest Floorwaar Westerkamp haar natuarexploraties (krekels, kraaien en zeepokken) registreert en becommentarieert.