Hedendaagse gecomponeerde muziek? Actueel klassiek? Hoe noem je tegenwoordig wat Pierre Alexandre Tremblay doet en het label empreintes DIGITALes presenteert? Ook zonder een labeltje is wel duidelijk dat deze componist Muziek van Nu maakt; met hoofdletters inderdaad. Met La marée schrijft hij die in de vorm van gemengde muziek waarin de soloïst een complexe relatie aangaat met diens antagonist: de luidspreker, en dat leidt tot een enerverende getijdenbeweging van duw-en-trekwerk om de macht.

Tremblay wijst met zijn vijf composities voor onder andere solo piano, basklarinet en sopraan vlijmscherp op het contrast tussen de ongeduldige tijdelijkheid (en vergankelijkheid) van menselijke constructen en de gedulde voortduring (en herhaling) van de elementen. Het is onafwendbaar dat in de wisselende afstanden tussen speler en luidspreker (en microfoons) de laatstgenoemde zich bijna wraakzuchtig met de muziek gaat bemoeien. Interferentie en feedback spelen in de resonerende ruimte waarin akoestisch en kunstmatig volume op elkaar botsen de hoofdrollen.

Midden tussen sonische complexiteit en conceptuele eenvoud slaagt Tremblay erin om van La marée een suite te maken die het midden houdt tussen eeuwigheidsaspiraties en vanitas. Een stuk bovendien dat op en neer deint tussen extremen, maar als fundament de nooit stoppende golfslag kent; de polsslag van de natuur, waarin de tijd vluchtig is en alles beweegt. Het is die zekere onbepaaldheid die Tremblay’s muziek ankert in een hyperactueel en tegelijk klassiek Nu: tijdloos.

8 concerts are planned for the 10th Présences “électronique” festival at the Centquatre in Paris (France) with works by Maja Ratkje, Francis Dhomont (Drôles d’oiseaux), Christine Groult, Beatriz Ferreyra, Pôm Bouvier B, Bernard Parmegiani, Lionel Marchetti and many more.

The installation The Other Side by Hans Tutschku will open on March 10, 2014 at the Byerly Hall Gallery of the Radcliffe Institute for Advanced Study in Cambridge (MA, USA). The installation which incorporates photographies, videos and interactive sound will be presented until March 28.

Pierre Alexandre Tremblay’s fourth album for empreintes DIGITALes — do you know how many electroacoustic composers have released four albums or more on this prestigious label? You won’t need more than one hand — is a double CD set featuring five mixed works composed between 2008 and 2013. Each piece involves an instrumentalist, treatments, an interactive system, and fixed sounds. Tremblay composed for bass clarinet, piano (twice), Jean-François Laporte’s Babel table, and soprano singer Payee Chen. Each piece is complex, with many levels of meaning. The most aggressive one is Un clou, son marteau, et le béton for piano, an etude in extreme dynamics. My favorite here is Still, Again for soprano Peyee Chen, a 14-minute single-voice opera that packs a lot of punch. As for the strangest vibrations, they come from Mono no aware for Laporte, where it gets impossible to distinguish between fixed sounds, performer, and man-machine interaction.

A very fine production by Andrew Lewis, released on CD. Six electroacoustic works composed between 1987 and 2012, for a total of 76 minutes. Lewis’s strengths are his knack for movement, sense of restraint, and narrative arcs. His pieces develop like stories (about his kids in Scherzo, about Wales in Cân, about a young dyslexic poet in Lexicon). To my surprise, I connect more with his earlier pieces. Scherzo (1992-93) is absolutely adorable without getting cute. And Ascent (1994-97) transcends the rather formalistic evocations of contrasting landscapes (sea, mountains, sky) that serves as its basis.