Dit is een fijn staaltje live opgenomen noise-improvisatie. A_Dontigny (Aimé Dontigny) free noised al een tijdje met zijn speeltjes Napalm Jazz en Morceaux_de_machines. Diane Labrosse is een liefhebster van abstracte noise en samples. In de avantrockkringen maakte ze eerder deel uit van de Wonderbrass en Justine. Arty rock met een duidelijk aanwezige feministische inslag. Van dat feministische is gelukkig niks te horen op Télépathie. Beide artiesten laten zich lekker gaan achter een computer en sampler om zo heerlijk abstracte noisecomposities te brengen.
Zoals het bij een live-voorstelling hoort wordt de spanning langzaam opgebouwd. Langs opborrelende white noise-bellen en filmische, felle geluidsfragmenten op t.s.f. naar de steeds intenser wordende noisevlakken van photo satellite. Als de maximale intensiteitsfactor wordt gehaald, schakelen de twee terug om zo weer te beginnen met het creëren van een nieuw spanningsveld. Langzaam maar zeker komt photo satellite weer op gang met een langgerekte toon die wordt onderbroken door steeds sterker wordende noisewindvlagen.
média tactique start met een een Frans gedicht van Denis Vanier, op de achtergrond onheilspellende ruis en verstorende mokerslagsamples. De stem vervaagt en een storm van fluitende noise steekt op. De wirwar van lawaai gaat over in een zowaar herkenbaar noiseritme waarmee de live voorstelling en daarmee ook dit album eindigt. De storm die je eigenlijk al aan zag komen heeft je toch verrast. Ik ben benieuwd wat No Type nog meer met deze twee van plan is.
